माझ्या नशिबी, माझी मुलगी
किती कोवळी, किती भोळी, किती प्यारी आहे ती
माझ्या नशिबी, माझी मुलगी, किती न्यारी आहे ती
रोज येता कामावरूनी, देते प्रेमळ आलिंगन मला
जणू सोहळे आनंदाचे, विरून जातो थकवा माझा
घरात असतो कल्लोळ आणिक खेळ दोघांचा
चोरून पहाते आई माझी, सोबत असते बायको ती
किती कोवळी, किती भोळी, किती प्यारी आहे ती
बोबड्या स्वरात ती, खुणवते मज काही बाई
लाडात असते रोज, येता बाप लवकर घरी
खाऊ नको तिला, नको असते दुनियादारी
घेऊन चला बागेत, धरते हट्ट रोज रोज ती
किती कोवळी, किती भोळी, किती प्यारी आहे ती
माझ्या परीला आवडते, गोष्ट राजा राणीची
मोठे महाल अन जंगलातल्या वाघोबाची
ऐकत बसते निवांत झोपते कुशीत माझ्या
विसरून जातो जग सारे, अशीच असते रोज ती
किती कोवळी, किती भोळी, किती प्यारी आहे ती
शाळा कॉलेज ची वाट चालेल होईल मोठी ती
येईल राजा जाईल सासरला सोडून आठवणी
दिवस कसे भर्रकन उडून जातील हातामधुनी
माझ्या सोबत राहतील फक्त माझ्या परीची गाणी
किती कोवळी, किती भोळी, किती प्यारी आहे ती
थकलेल्या हाताने जेव्हा, हाक मारेल देवा
दिसावे सुखी संसार तिचे, इतकीच असेल ईच्छा
त्या कोमल हाताने घडला होता बाप माझ्यातला
माझ्या नशिबी, माझी मुलगी आहे जीवन सरी
किती कोवळी, किती भोळी, किती प्यारी आहे ती
सचिन कृष्णा तळे
पुणे
No comments:
Post a Comment