आणिक तूझे हे रूप

हृदयाची भाषा मौनांची अक्षरे
स्पर्शाने फुलते प्रेमाचे अंतरे
स्वराने सजलेल्या
भिजलेल्या आवाजात
ओले चिंब मी आणिक तूझे हे रूप

त्या क्षणाची घेऊन ओंजळ
ओठांना फुटे सुखाची मोहर
नव्याने फुललेल्या
बहरलेल्या पानांत
ओले चिंब मी आणिक तूझे हे रूप

कागदावर लिहिलेल्या ओळी
गुलाबाची ती एक पाकळी
जपून ठेवलेल्या
छेडलेल्या आठवणीत
ओले चिंब मी आणिक तूझे हे रूप

शेवटच्या श्वासांसाठी शपथांची बोली
हवी सोबत तुझी हर एक जन्मी
तारुण्यात रुजलेल्या
लाजलेल्या वाटेत 
ओले चिंब मी आणिक तूझे हे रूप

सचिन कृष्णा तळे