श्री हित प्रेमानंद : श्रद्धेचा, भक्तीचा आणि सत्याचा तेजोदीप

 श्री हित प्रेमानंद : श्रद्धेचा, भक्तीचा आणि सत्याचा तेजोदीप 

आजच्या या माहितीच्या युगात सत्यापेक्षा अफवा वेगाने पसरतात. विशेषतः जेव्हा एखादा संत, समाजप्रेमी किंवा गुरुजी लोकांच्या हृदयात जागा निर्माण करतो, तेव्हा काहींना त्यांचा तेज, त्यांची लोकप्रियता आणि भक्तिभाव सहन होत नाही.

अशाच प्रकारे आज श्री हित प्रेमानंद गोविंद शरण महाराज यांच्याविषयी काही गैरसमज आणि खोट्या अफवा पसरवल्या जात आहेत. पण सत्य इतकं सशक्त आहे की ते अफवांच्या धुरातही झाकलं जात नाही.

प्रेमानंद महाराज यांचा जन्म ३० मार्च १९६९ रोजी उत्तर प्रदेशातील कानपूर जिल्ह्यातील सरसौल या गावात झाला. लहान वयातच त्यांना अध्यात्म आणि भजन यांची आवड होती.

१३ व्या वर्षी त्यांनी संसाराचा त्याग करून ब्रह्मचर्य जीवन स्वीकारले आणि वृंदावनात येऊन भक्ति व साधनेच्या मार्गावर चालू लागले.

त्यांची ओळख राधा वल्लभ संप्रदायाशी आहे एक असा परंपरागत मार्ग, ज्यात राधे नाम आणि प्रेमभाव हाच परमधर्म मानला जातो. त्यांचे सर्व प्रवचन, कथा, आणि भजन यांतून एकच संदेश घुमतो 

“राधे राधे म्हणत जीवन घडवा, मन निर्मळ ठेवा.”

प्रेमानंद महाराजांचे जीवन एक आदर्श साधकाचे उदाहरण आहे. ते म्हणतात. “भक्ती म्हणजे देवाला शोधणे नव्हे, स्वतःला हरवून टाकणे.”

त्यांच्या प्रवचनात नेहमी प्रेम, क्षमा, संयम आणि आत्मनिष्ठा या मूल्यांचा गंध असतो. त्यांनी कधीही चमत्कार दाखवून भक्तांना प्रभावित केले नाहीत, उलट भक्तीचा अर्थ त्यांनी अंतर्मनातील शुद्धतेशी जोडला. “मनात जर दुरावा असेल, तर मंदिरात कितीही नमस्कार केले तरी देव भेटत नाही.”

महाराजांनी स्वतःच्या आरोग्याची पर्वा न करता सदैव इतरांच्या कल्याणासाठी काम केलं आहे. आज त्यांच्या दोन्ही किडन्या खराब झाल्या आहेत, तरीसुद्धा त्यांनी आपली साधना आणि धर्मकार्य थांबवलं नाही. दररोज भजन, नामस्मरण, प्रवचन, भक्तांशी संवाद हे सर्व ते चालू ठेवतात.

अनेक भक्तांनी त्यांना किडनी दान करण्याची इच्छा व्यक्त केली आहे. इतकी श्रद्धा, इतका भाव केवळ त्या व्यक्तीसाठीच निर्माण होतो जो खऱ्या अर्थाने प्रेमाचा साक्षात अवतार असतो.

“माझं शरीर जर अपूर्ण झालं तरी माझं प्रेम आणि भक्ति पूर्ण आहे.”

प्रेमानंद महाराजांचा दरबार फक्त हिंदूंना नाही, तर सर्व धर्मीयांसाठी खुला आहे. त्यांच्या भक्तांमध्ये अनेक मुस्लिम, शीख आणि ख्रिश्चन अनुयायी आहेत. हेच त्यांच्या विचारांचं वैश्विक रूप आहे.

“ईश्वर एकच आहे, नावं वेगळी आहेत; पण जो खरा भक्त आहे, तो सर्वांमध्ये देव पाहतो.”

त्यांच्या प्रवचनात धर्म, जाती, पंथ यांचा भेद नाही. ते सांगतात की भक्ती ही केवळ मानवतेची भाषा बोलते.

अलीकडे सोशल मीडियावर प्रेमानंद महाराज यांच्या आरोग्याविषयी विविध अफवा पसरवल्या गेल्या  कधी म्हणतात “महाराज नाहीत,” कधी म्हणतात “त्यांनी प्रवचन थांबवलं.” परंतु सत्य हे आहे की गुरुदेव प्रेमानंद स्वामी आजही आपल्याकडे आहेत, त्यांच्या आश्रमात भक्तांसोबत सत्संग, जप आणि भजन अखंड सुरू आहे.

हो, त्यांची प्रकृती ठीक नाही, पण त्यांनी भक्तीचं चक्र थांबवलेलं नाही. आजही त्यांच्या ओठांवर ‘राधे राधे’ हेच नाव आहे, आणि मनात भक्तीचा अखंड प्रवाह आहे.

🌺 समाजासाठी प्रेरणा

प्रेमानंद महाराज हे केवळ संत नाहीत, तर एक विचारधारा आहेत. त्यांचे जीवन आपल्याला शिकवते की संकटातही श्रद्धा टिकवावी, आणि शरीर कमजोर झालं तरी आत्मा कधी थकत नाही. “देहाचा थकवा भजनाने निघतो, पण मनाचा थकवा फक्त प्रेमाने.”

त्यांच्या वचनांतून आजचा समाज एकतेचा, करुणेचा आणि नम्रतेचा धडा घेतो. आज गुरुदेव प्रेमानंद महाराजांच्या आरोग्याविषयी चिंता असणं स्वाभाविक आहे, पण भय बाळगण्याचं कारण नाही. कारण ते स्वतः म्हणाले होते.

“देवाची कृपा जिथे असते, तिथे देह मर्यादाही थांबत नाही.”

ते आपल्या भक्तांच्या मनात, त्यांच्या ओठांवरच्या ‘राधे राधे’ मध्ये आणि प्रत्येक प्रेमाच्या कृतीत आजही जिवंत आहेत.

त्यांचं अस्तित्व हे शरीरात नाही ते भक्तांच्या भावनेत आहे.

आणि म्हणूनच, राधे राधे म्हणत, श्रद्धेने, निर्मळ मनाने आपण त्यांच्या सेवेत राहूया हेच त्यांना खरं अर्पण आहे.

राधे राधे!

🙏 गुरुदेवांना दीर्घायुष्य लाभो आणि त्यांच्या भक्तीचा दिवा अखंड पेटत राहो. 🌼

आहे ते आहे

Sachin Jayshree Krishna Tale